Θέατρο, bookcrossing και άλλα

Τι πουσουκού κι αυτό; Όλα ξεκίνησαν από ένα ανησυχητικό πρωινό τηλεφώνημα την Παρασκευή και από κει μας πήρε η μπάλα. Ένα συνεχές τρέξιμο μέχρι το βράδυ που έπεσα εξουθενωμένη για ύπνο. Το Σάββατο πάλι πρωινό ξύπνημα, δουλειά στο Βόλο, εξετάσεις του Κρατικού Πτυχίου Γλωσσομάθειας. Το απόγευμα επιστροφή στο σπίτι τόσο κουρασμένη που δεν ήξερα τι ήθελα. Καφέ; (όχι πάλι, έχω πιει 4 απ΄το πρωί) παγωτό; (ναι, αλλά βαριέμαι να κατέβω ν’αγοράσω) να πάω στη συνάντηση bookcrossing; (θέλω, αλλά είμαι πτώμα)
Τελικά αποφασίζω να πάω στο τελευταίο έστω και για λίγο και βρίσκω μια τεράστια παρέα Αθηναίων και Θεσσαλονικιών bookcrossers. Βγαίνουμε για βόλτα στην πόλη και είναι η ώρα που η ομάδα μας τρώει το γκολ της ισοφάρισης και όλη η πόλη φωνάζει ουουουου…Ευτυχώς που πήγα τελικά γιατί τα παιδιά μου είχαν φέρει και δώρο από το Συνέδριο που έγινε στην Αθήνα μια ωραιότατη πάνινη τσαντούλα με βιβλίο και αυτοκολλητάκια και διάφορα άλλα καλούδια! Κι όλα αυτά γιατί είμαι λέει η αρχαιότερη Ελληνίδα bookcrosser! Ευχαριστώ πολύ παιδιά, με συγκινήσατε! Είναι πολύ ωραίο να μπορείς να συνδυάζεις ένα πρόσωπο με ένα ψευδώνυμο και γνώρισα πολλούς ανθρώπους που ήξερα μόνο κατ’όνομα. Άσε που έφεραν κι ένα σωρό καλά βιβλία μαζί τους, γύρισα πίσω με τρία ακόμη βιβλία (ενώ είχα πάει αποφασισμένη να μην πάρω κανένα η στοίβα με τα αδιάβαστα μεγαλώνει επικίνδυνα, έχει φτάσει το ύψος τρίχρονου παιδιού). Αλλά μπορούσα να αντισταθώ στο
«Η ιστορία του Κόσμου σε 6 ποτήρια» ή στο «Last Chapter and Worse» του Gary Larson; Τσίμπησα κι ένα παιδικό για τα παιδιά στο σχολείο.

Κυριακή απόγευμα, θέατρο. “Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;” Με την Άννα Βαγενά και το Γιώργο Νινιό. Γύρισα πριν λίγο κι ακόμη ξεφυσάω. Τι έργο ήταν αυτό, τι παράσταση; Στην αρχή γέλιο, κάπως πικρό αλλά γέλιο σίγουρα και μετά αρχίζει να στο γυρίζει και στο τέλος δεν ξέρεις που να κρυφτείς θες να ουρλιάξεις κι εσύ, τα δάκρυα αναβλύζουν, θέλεις να πας και να την πάρεις αγκαλιά την κυρία Βαγενά. Δε θέλω να χρησιμοποιώ επίθετα γιατί καταντάνε κλισέ. «Φανταστικό, υπέροχο, απίστευτο, καταπληκτικό». Όταν όμως είναι όλα αυτά και επιπλέον αληθινό, δραματικό, ψυχοβγαλτικό, συγκινητικό, ώριμο;

Θα σας πω μόνο μία φάση που δεν έχει σχέση με το έργο. Περιμένοντας να ανοίξουν οι πόρτες παρατηρώ το κοινό Είμαστε οι περισσότερες γυναίκες νομίζω μέτρησα τρεις ή τέσσερις άντρες. Επιπλέον μεγάλο μέρος του κοινού αποτελείται από γυναίκες που εμφανώς δεν είναι από τη Λάρισα έχουν έρθει από κάποιο χωριό, φοράνε αυτά τα χαρακτηριστικά ταγιέρ που είναι σκούρου χρώματος με κάποιο ανοιχτόχρωμο σχεδιάκι. Είναι κάπως μεγάλες, από 50 και πάνω, και έχουν έρθει να δουν τη Βαγενά. Την πρωτοείδαν 20 μπορεί και περισσότερα χρόνια πριν τότε που η Βαγενά όργωνε τη Θεσσαλία παίζοντας σοβαρά έργα για μεγάλους ή τη Ντενεκεδούπολη για τους μικρούς. Και το κοινό της που τότε το είχε αγγίξει ακόμη και σήμερα παίρνει το λεωφορείο και έρχεται να την παρακολουθήσει για μια παράσταση. Αυτές οι κυρίες δε, ήταν πραγματικές κυρίες κατά τη διάρκεια της παράσταση, χωρίς κινητά και χωρίς να τραβάνε φωτογραφίες στις πιο έντονες στιγμές του έργου όπως κάποιοι άλλοι.
Φεύγοντας άκουσα πράγματι τις κυρίες να ρωτάνε «προς τα πού είναι το σταθμός του ΚΤΕΛ βρε κορίτσια;»

Να’στε καλά κυρία Βαγενά!

[rockyou id=67560761&w=426&h=320]

Η φωτογραφία με το θρανίο στο Βόλο μου άρεσε γιατί ο μαθητής ή η μαθήτρια εφαρμόζουν ήδη το σύστημα «Τα βιβλία μένουν στο σχολείο» επίσης είναι πολιτικοποιημένο άτομο γιατί υπάρχει και εφημερίδα ανάμεσα στα βιβλία. 

Advertisements

One Comment

  1. Δελτίο Τύπου
    Η Θεατρική Εταιρεία Πόλις πρόκειται να παρουσιάσει την θεατρική παράσταση Κοραή 4 – Προσβάσιμος χώρος στον χώρο Ιστορικής Μνήμης 1941-1944, πρώην Κρατητήρια της Γκεστάπο, στο Μέγαρο της Εθνικής Ασφαλιστικής της οδού Κοραή, στην Αθήνα. Ο χώρος ανήκει στην Εθνική Ασφαλιστική και μας παραχωρείται για την παρουσίαση της συγκεκριμένης παράστασης.
    Το καινούργιο νεοελληνικό κείμενο της Αιμιλίας Βάλβη, εξ’ αφορμής του χώρου, πραγματεύεται τον αγώνα του ανθρώπου για αντίσταση σε κάθε μορφή απολυταρχισμού και ελέγχου από ανεξέλεγκτους φορείς εξουσίας. Επιχειρεί να μιλήσει για τους σύγχρονους τόπους αλλά και τρόπους βασανιστηρίων. Τα βασανιστήρια σήμερα δεν έχουν σαν στόχο την πληροφορία που πιθανά γνωρίζει ο κρατούμενος αλλά τον ίδιο ως προσωπικότητα. Οι άνθρωποι που σήμερα βασανίζονται στον πλανήτη δεν βασανίζονται γι’ αυτά που γνωρίζουν αλλά γι’ αυτό που είναι. Αυτό που ενοχλεί είναι οι επιλογές ζωής των κρατουμένων που πρέπει όχι απλώς ν’ αλλάξουν αλλά να πάψουν να υπάρχουν ως τέτοιες, γεγονός που συνεπάγεται την ολοκληρωτική εξόντωση του κρατουμένου. Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο η παράσταση αφηγείται την ιστορία μιας τυφλής γυναίκας και του συντρόφου της που η ίδια τους η ζωή (μια ζωή που υπερασπίζεται το όνειρο, τον έρωτα, την ελεύθερη πολιτική και πολιτιστική δράση) είναι αιρετική. Για το λόγο αυτό η γυναίκα συλλαμβάνεται και ο φορέας της εξουσίας χρησιμοποιεί κάθε προσωπική στιγμή του ζευγαριού και κατορθώνει να μεταστρέψει τον άντρα από σύντροφο, σε βασανιστή.
    Η παρουσίαση της δουλειάς μας θα ξεκινήσει με τη μορφή ανοιχτών προβών το μήνα Μάιο προκειμένου να ανακαλύψουμε μαζί με το κοινό που θα τις παρακολουθήσει, τις ιδιαιτερότητες και το φορτίο του χώρου πριν, προχωρήσουμε στην τελική διαμόρφωση της παράστασης. Χρειαζόμαστε την ελεύθερη συμμετοχή του κοινού κατά τη διάρκεια των δοκιμών ώστε μαζί να καταλήξουμε τον τρόπο που μπορεί κανείς να αγγίξει έναν τόσο φορτισμένο χώρο μνήμης και ιστορίας. Αναζητούμε τον τρόπο να σταθούμε με σεβασμό στη μνήμη αυτή, αλλά και να βιώσουμε εκ νέου την αλήθεια ενός πολύ σύγχρονου μηνύματος, που λέει πως εξακολουθούμε να μην είμαστε ελεύθεροι και να διαιωνίζουμε με την αδιαφορία, τόπους σύγχρονων βασανιστηρίων. Αυτός ο προβληματισμός διέπει ολόκληρη τη διαδικασία της πρόβας από την πρώτη στιγμή που ξεκινήσαμε : Πώς η ιστορία συναντά τη σημερινή αλήθεια, πώς η δική μου αλήθεια μίας σύγχρονης καθημερινότητας αποκτά κοινά στοιχεία με μία ζοφερή και συγκλονιστική αλήθεια ενός όχι και τόσο μακρινού παρελθόντος, και πως αυτά τα κοινά στοιχεία αποκτούν οικουμενική αξία.
    Πληροφορίες: Από 14 μέχρι 31 Μαΐου 2008 κάθε μέρα εκτός Πέμπτης στις 22:00 θα παρουσιάζονται με τη μορφή της ανοιχτής πρόβας αποσπάσματα ή και ολόκληρο το έργο. Το ενδιαφερόμενο κοινό πρέπει οπωσδήποτε να επικοινωνήσει διότι οι θέσεις θεατών σε αυτή τη φάση θα είναι περιορισμένες. τηλ. επικοινωνίας 6978638355 (καθημερινά από 10:00-14:00)

    Info:
    Κοραή 4 – Προσβάσιμος χώρος της Αιμιλίας Βάλβη
    Σκηνοθεσία: Ελένη Γεωργοπούλου
    Κίνηση : Νικολέτα Ξεναρίου
    Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης
    Φωτογραφίες: Σοφία Καλαμπάκα
    Παίζουν: Μαρία Τσιμά, Αιμιλία Βάλβη, Κωσταντής Μιζάρας
    Παραγωγή: Θεατρική Εταιρεία Πόλις
    Τηλ. επικοινωνίας: 6978/638355 και 6974/316537
    http://korah4.blogspot.com/

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s