ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ – Το κινέζικο δωμάτιο

chinese1Διάλεξα αυτό το βιβλίο από την τεράστια στοίβα των αδιάβαστων, γιατί είχε ως προμετωπίδα το γνωστό σλόγκαν “on the internet nobody knows if you’re a dog”. Το διάλεξα γιατί τους τελευταίους μήνες του 2008 έχω αφιερώσει πολύ χρόνο στο ίντερνετ, στο facebook, στο msn, στα μπλογκ, έχω λογαριασμούς και στο σκάιπ, και στο τζιμέιλ, και στο μσν, έχω καμιά τουλάχιστον τρία ιμέιλ και ξέρω τους κωδικούς απ΄έξω, είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος δηλαδή, και ήθελα να διαβάσω ένα βιβλίο μήπως μου εξηγήσει γιατί γίνονται όλα αυτά. Το βιβλίο δεν ήταν αυτό που έψαχνα και δε μου έδωσε απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις αλλά σε άλλες που δεν ήξερα ότι είχα.

Είναι ένα βιβλίο που με αφορμή την ιστορία ενός αρκετά αντικοινωνικού νεαρού, ενός πληροφορικάριου, με ελάχιστους φίλους και πολλούς εικονικούς γνωστούς, λάτρη των παιχνιδιών ρόλων και των τσοντοσάιτ, μας μυεί στον κόσμο των γνωσιακών επιστημών (cognitive sciences). Η υπόθεση και οι ήρωες που φτιάχνει η συγγραφέας είναι μόνο το πρόσχημα, είναι η αφορμή για να μιλήσει γι αυτές τις πολύ ενδιαφέρουσες επιστήμες και την αναζήτηση τους στα βάθη του ανθρώπινου εγκέφαλου. Οι προσπάθειες για δημιουργία σκεπτόμενων ρομπότ, οι διαφορετικές θεωρίες αρχιτεκτονικής κατασκευής υπολογιστικών μηχανημάτων, η φιλοσοφία πίσω από αυτές, οντολογία, επιστημολογία και πληροφορική, όλα μπερδέυονται στην ιστορία μας και μας κάνουν ένα ωραίο μάθημα. Αυτό ίσως είναι και το μειονέκτημα αυτού του βιβλίου, είναι τόσος ο όγκος πληροφοριών που αδυνατείς να τον εμπεδώσεις…Οι διάλογοι του ήρωα με τη δικυτακή του φίλη, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού δεν είναι τυχαίοι διάλογοι ανθρώπων που γνωρίστηκαν σε τσατ ρουμ. Είναι υλικό για διάλεξη με θέμα τη γνώση,τις νοητικές δομές, τη μνήμη κι ένα σωρό άλλα.

Η υποτυπώδης πλοκή έχει ένα πολύ ενδιαφέρον γύρισμα στο τέλος, το οποίο δεν αποκαλύπτω γιατί θα γκρινιάζει ο φίλος μου ο Στοχαστής! Είναι καλό το εύρημα πάντως, έπρεπε να το είχα καταλάβει, αλλά παρασύρθηκα κι εγώ όπως ο ήρωας και δεν είδα τα σημάδια. Πράγμα που μας λέει ότι ακόμη και οι πιο έμπειροι μπορεί να την πατήσουν στο ίντερνετ, γιατί σχεδόν τίποτε δεν είναι αυτό που νομίζεις αρχικά…

Το βιβλίο είναι ενδιαφέρον αν το διαβάσεις ως εγχειρίδιο των γνωσιολογικών επιστημών, μια εισαγωγή. Δεν είναι ακριβώς μυθιστόρημα. Αλλά πάλι σκέφτομαι ότι οι άνθρωποι που θέλουν να διαβασουν μια τέτοια εισαγωγή κατά πάσα πιθανότητα δε θα διαλέξουν ένα λογοτεχνικό κείμενο, αλλά ένα καθαρά θεωρητικό,ίσως ένα από τα βιβλία που προτείνει η συγγραφέας στη βιβλιογραφία της.

Advertisements

7 thoughts on “ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΥ – Το κινέζικο δωμάτιο

  1. Ο τίτλος του βιβλίου μου θυμίζει πολύ τον John Searle και το νοητικό του πείραμα με τίτλο ομώνυμο του βιβλίου που παρουσιάζετε. Στόχος του Searle είναι να μας πείσει πως μία απλή συντακτική επεξεργασία (κάτι που κάνουν οι υπολογιστές) δεν πρόκειται ποτέ να οδηγήσει σε μία σημασιολογική κατανόηση από την πλευρά του υπολογιστή. Και προσπαθεί να μας πείσει χρησιμοποιώντας διαισθητικό λόγο, ο οποίος όμως τελικά οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα.

    Φαίνεται ενδιαφέρον το βιβλίο πάντως και σκέφτομαι να το πάρω.

    Like

  2. Σε αυτό το πείραμα αναφέρεται, όντως….
    Να το πάρετε, ειναι ενδιαφέρον. Με τη Ρόδο τί σχέση έχετε;

    Like

  3. καλημέρα,
    έπεσα τυχαία πάνω στο σχόλιό σας για το βιβλίο και σας ευχαριστώ. χαίρομαι που σας εξέπληξε το τέλος – παρ΄ότι μόνον αυτό θα μπορούσε να είναι…
    πράγματι, ο χάρης μας βομβαρδίζει με πληροφορίες, θάπρεπε να τον υποπτευόμαστε… και το ίντερνετ μας βομβαρδίζει με πληροφορίες. με κείμενα αγνώστων. “ολόκληρος ο κόσμος” στ’ ακροδάχτυλά μας! μάς δίνει τόσες πολλές και τόσο πολύπλευρα τεκμηριωμένες θεωρίες για να εξηγήσουμε τον κόσμο, τον εαυτό μας, για να διαλέξουμε το προσωπείο μας, μέσω του οποίου θα κάνουμε “πραγματικές” σχέσεις στην “πραγματική” μας ζωή. ο όγκος των πληροφοριών είναι τόσο τεράστιος, που μας αναγκάζει να παραμένουμε στον αφρό – στην επιφάνεια της ζωής. ποια θεωρία θα διαλέξουμε? πόσο χρόνο έχουμε? ποια στάση θα κρατήσουμε? πώς θα υποστηρίξουμε το νέο μας πρόσωπο? και γιατί αυτό και όχι κάποιο άλλο?
    ίσως είναι αναπόφευκτο, όπως στην περίπτωση του χάρη, όλες αυτές οι λέξεις, αραδιασμένες στις αράδες, που συνιστούν αυτό το κείμενο – το οποιοδήποτε κείμενο – να μας οδηγήσουν, τελικά, μακριά από το μύθο [και το μυθιστόρημα] και να μας αναγκάσουν να κοιτάξουμε το αληθινό μας πρόσωπο [και να αφηγηθούμε – εμείς – τη δική μας σύγχρονη ιστορία].
    σας χαιρετώ,
    κ.χ.

    Like

  4. Κι εγώ χαίρομαι που διάβασα το βιβλίο σας. Εύχομαι να έχει καλή πορεία και να βρει πολλούς και καλούς αναγνώστες!

    Like

  5. Καλή χρονιά, με πολλές χαρές, δημιουργικότητα, επιτυχίες, και ωραία βιβλία. Και… μην ξεχνάμε, φέτος είναι Ετος Ρίτσου. Να τον θυμόμαστε.

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s