Έξι αστυνομικά για κάθε εποχή

Είχα υποσχεθεί σε μια φίλη ότι θα γράψω ένα κείμενο με προτάσεις για το καλοκαίρι. Ο Αύγουστος κοντεύει να τελειώσει, όσοι πήγαμε διακοπές έχουμε σχεδόν όλοι γυρίσει, και το κείμενο ακόμη να γραφτεί. Έτσι σήμερα είχα την ιδέα να σας γράψω για έξι αστυνομικά βιβλία που διάβασα φέτος το καλοκαίρι και μπορώ να σας τα προτείνω, για διαφορετικούς λόγους το καθένα. Δεν είναι υποχρεωτικό να είναι καλοκαίρι για να τα διαβάσετε. Πάμε λοιπόν.

gimenez1. Σκυλίσια Μέρα – Alicia Gimenez Bartlett Διάβασα το δεύτερο βιβλίο της σειράς με τη ντετέκτιβ Πέτρα Ντελικάδο και μου άρεσε πολύ. Διαδραματίζεται στη Βαρκελώνη ( 1 point) έχει ηρωίδα μια γυναίκα που δε μασάει (1 point), έχει μέσα σκύλους (1 point), έχει χιούμορ ( 1 point), τι άλλο να ζητήσουμε δηλαδή; Στα συν και η πολύ καλή τιμή του, το βρήκαμε σε προσφορά. Κυκλοφορεί και το επόμενο της σειράς. Συνολικά 10 έχει γράψει η Χιμένεθ με ηρωίδα τη Ντελικάδο, ελπίζω να εκδώσουν μερικά οι εκδόσεις Μεταίχμιο. Είχα καιρό να διαβάσω αστυνομικό με γυναίκα στο ρόλο ντετέκτιβ και θυμήθηκα και την αγαπημένη ιατροδικαστή Σκαρπέτα της Patricia Cornwell και την Precious Ramotswe του Alexander McCall Smith. Θέλουμε πιο πολλές γυναίκες ντετέκτιβ.

gkoltsos  2. Αφιέρωση –Αντώνης Γκόλτσος. Αυτό μου το είχε προτείνει ο αδελφός μου εδώ και καιρό και το βρήκα κι αυτό σε προσφορά και το τσίμπησα. Αξίζει να το διαβάσετε και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν έγινε επιτυχία αυτό το βιβλίο. Έχει ήρωα που αγαπάει την καλή ζωή, ξέρει να ξεχωρίζει το ωραίο κρουασάν και προέρχεται από μια δυσλειτουργική οικογένεια (όπως οι περισσότεροι από μας αλλώς τε). Ωραίες περιγραφές της Αθήνας, αναφορές στην πρόσφατη ιστορία μας, ένας θείος ελεγκτικός και ένα ιατροδικαστής ακέραιος συμπληρώνουν το σύμπαν του βιβλίου. Ελπίζω να γράψει κι άλλα ο κύριος Γκόλτσος, που θα μπορούσαμε να τον αντιπαραβάλλουμε με τον Καμιλιέρι: ξεκίνησαν και οι δύο τη συγγραφική τους καριέρα όταν πια είχαν βγει στη σύνταξη από την «κανονική» τους δουλειά.

roseanna  3. Roseanna – Maj Sjöwall  και Per Wahlöö. Σουηδέζικο αστυνομικό της δεκαετίας του ‘50. Τότε που δεν υπήρχε ούτε ίντερνετ, ούτε τεστ DNA, πως διάβολο έλυναν τα εγκλήματα είναι απορίας άξιο. Οι Sjowall και Wahloo ήταν ένα ζευγάρι συγγραφέων που έγραφαν μαζί, ξεκινούσε ο ένας και συνέχιζε η άλλη, έγραψαν πολλά βιβλία έτσι, θεωρούνται οι νονοί του Σκανδιναβικού νουάρ. Το βιβλίο διατηρεί τη φρεσκάδα του ακόμη και σήμερα, μου άρεσε, θέλω να διαβάσω ακόμη ένα με τον αστυνόμο Μπεκ.

maurice attia 4. Λευκή Καραϊβική –Maurice Attia . Το χιτ του καλοκαιριού. Αν παρακολουθείτε κι άλλους βιβλιόφιλους, σχεδόν σίγουρα θα το είδατε σε καλοκαιρινές πόζες. Ο φίλος μας ο Ηλίας που δουλεύει στο Public της Ρόδου μας είπε ότι πούλησε τουλάχιστον 15 αντίτυπα. Όλοι όσοι αγαπήσαμε το Μαύρο Άλγερι θέλαμε να μάθουμε νέα του Πάκο Μαρτίνεθ και της Ιρέν. Κάποιοι κριτικοί το έθαψαν. Ομολογώ ότι δε μου άρεσε τόσο όσο το Παρίσι Μπλουζ ας πούμε, αλλά το διάβασα ευχάριστα, έμαθα πολλά για τη Γουαδελούπη, ένα νησιωτικό διαμέρισμα της Γαλλίας που βρίσκεται στην Καραϊβική. Οι περιγραφές της ανομίας, της διαφθοράς, της παρακμής λόγω της απόστασης από το διοικητικό κέντρο έχουν πολλές αναλογίες και με δικά μας νησιά. Διάβασα αυτό το βιβλίο ενώ βρισκόμουν στη Ρόδο και έβλεπα κι εκεί τα δημόσια κτήρια διαβρωμένα από τις καιρικές συνθήκες και την έλλειψη χρημάτων για συντήρηση τους, άκουγα ιστορίες για ξέπλυμα χρήματος με όχημα νυχτερινά κέντρα και άλλες γνωστές ιστορίες. Όπως και στο βιβλίο. Ακόμη κι αν δεν είναι το καλύτερο του ανυπομονώ να διαβάσω και τα επόμενα αυτής της νέας τριλογίας. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο για μερικούς από μας οι ήρωες αποκτούν υπόσταση, είναι σαν να τους ξέρουμε αυτούς τους φανταστικούς ανθρώπους και να θέλουμε να μάθουμε νέα τους.

ferey 5. Ποτέ πια μόνος –Caryl Férey. Ακόμη ένα αστυνομικό από τη Γαλλία. Αυτή τη φορά και με ελληνικό ενδιαφέρον. Πρώτη γνωριμία με τον αστυνόμο Μακ Κας που τώρα έχει παραιτηθεί από το Σώμα και προσπαθεί να ξαναφτιάξει τη ζωή του. Στο προηγούμενο βιβλίο, τη Λευκή Καραιβική, περιγράφεται μια ιστορία που διαδραματίζεται στη δεκαετία του 70. Ο αποικιοκρατισμός της Γαλλίας με ενόχλησε κάπως. Σε αυτό το βιβλίο του Φερέ γνωρίζουμε μια διαφορετική Γαλλία που οι μετανάστες από τη Γαλλία και την Ασία έχουν (;) βρει τη θέση τους στη Γαλλική κοινωνία και προσπαθούν να βοηθήσουν το νέο κύμα μεταναστών. Ο Φερέ περιγράφει με διεισδυτικότητα τη σημερινή κατάσταση. Παλιά οι άνθρωποι που έβλεπαν την παγκόσμια κατάσταση με ένα πνεύμα δικαιοσύνης και με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα λεγόντουσαν αριστεροί. Σήμερα δεν ξέρω πώς λέγονται. Ο Φερέ είναι ένας τέτοιος άνθρωπος. Αν μπείτε στην ιστοσελίδα του καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για πολύ πανκ/ροκ άτομο που έκλαψε όταν πέθανε ο Τζο Στράμερ και σήμερα ακούει ραπ με ωραίο στίχο και ξέρει ότι ο Βαρουφάκης είναι ο εθνικός μας νάρκισσος. Θέλω να διαβάσω και τα υπόλοιπα δικά του.

markaris 6. Σεμινάρια Φονικής Γραφής – Πέτρος Μάρκαρης. Φέτος είναι φαίνεται το καλοκαίρι που ξαναβρίσκουμε αγαπημένους ήρωες. Ο αστυνόμος Χαρίτος εμφανίστηκε μετά από πολύ καιρό. Αγόρασα το βιβλίο για τον πατέρα μου που είναι μεγάλος φαν και το διάβασα με επιφύλαξη. Γιατί σκεφτόμουν ότι μεγάλωσε ο Χαρίτος και έτσι όπως έχουν δυσκολέψει τα πράγματα για τους αστυνομικούς στην Αθήνα δε θα είναι εύκολο να βρίσκει τις ισορροπίες. Διαβάζοντας τις πρώτες σελίδες η προκατάληψή μου δε με άφηνε να χαρώ την αφήγηση. Είχα αποφασίσει από πριν ότι ο Μάρκαρης γέρασε και ότι δε θα μπορούσε πια να γράψει. Αλλά έκανα λάθος. Ναι, γέρασε. Αλλά ξέρει να γράφει. Ας πούμε ο ήρωας του είναι λίγο πιο συναινετικός πια. Έμαθε να κάνει και καμιά διπλωματική ντρίμπλα. Για άλλη μια φορά με συνεπήρε η ιστορία και βρήκα ότι το ζευγάρι Κώστα και  Αδριανής Χαρίτου εξελίχτηκε τα χρόνια που είχα να τους διαβάσω. Ίσως η ανάγνωση αυτού του βιβλίου να ήταν μια καλή προετοιμασία για τη συνάντηση με τον πατέρα μου. Μιλάμε κάθε μέρα στο τηλέφωνο όμως βρισκόμαστε από κοντά μόνο δυο φορές το χρόνο. Τα βιβλία που αγαπάμε είναι ένας κώδικας για να επικοινωνούμε. Διαφωνούμε πολλές φορές αλλά τελικά αυτό που ευχαριστιόμαστε και οι δύο είναι να συζητάμε.

 

Αυτά ήταν λοιπόν τα έξι αστυνομικά που διάβασα φέτος τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Κάποιες φίλες απορούν με τα γούστα μου, ίσως να μην τα θεωρούν και πολύ υψηλή λογοτεχνία. Δεν πειράζει. Ο καθένας και η ψυχοθεραπεία του. Ωστόσο πιστεύω ότι τα σύγχρονα αστυνομικά είναι αυτά που ανατέμνουν καλύτερα απ’όλα τα άλλα βιβλία την πραγματικότητα και μας φέρνουν μπροστά μας κι ένα κόσμο που υπάρχει υπογείως κι εμείς, ασφαλείς στη μικροαστική μας πραγματικότητα, επιλέγουμε να αγνοούμε.

Anyway, αυτό το καλοκαίρι πέρασε με πολύ διάβασμα στη βεράντα στη Λάρισα κυρίως ή στον καναπέ κάτω απ’τους ανεμιστήρες. Στη φωτογραφία φαίνονται ακόμη μερικά βιβλία για τα οποία θα μιλήσουμε σε κάποια άλλη ανάρτηση.

IMG_20180819_181824090

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s